عكس مدرسهء حكيم بر مدرسه وقف كرده‌اند و توليت آنها را به اولاد ذكور قرار داده‌اند . جناب ميرزا محمّد ، شهير به « ميرزا آقا بزرگ » ابن ميرزا شريف - كه از جمله ادباى عالىمشرب و فضلاى باادب است - از اولاد ايشان است . ولى آن املاك ، بالتّمام از ميان رفته و ديگران متصرّفند . و اين مدرسه را سابقا تاجرى مرمّت نموده ؛ پس از آن ، مرحوم حاجى ميرزا على اكبر قوام الملك ، در حدود سنهء 1280 ، به تجديد عمارتش پرداخته ؛ الحال هم انهدام در اركانش راه يافته . اين مدرسه از ديگر مدرسه‌ها بزرگتر و باشكوه‌تر است ؛ دور تا به دورش ، 32 حجره است و به همين عدد است حجرات فوقانيّه‌اش ؛ و به هر چهار سمت آن ، طاقى بلند و ايوانى دلپسند ساخته‌اند ؛ و پيشانى طاقها و حواشى رواقها را به كاشيهاى الوان ، زينت داده و سوره‌هاى قرآنى نوشته‌اند . حوضى بزرگ ، هشت گوشه در وسط آن است و بر فراز كرياس دالانش ، يك از سى هفت دهنهء بسيار بزرگ است كه در آن ، صدر المتألّهين شيرازى « 1 » ، مباحثه مىفرموده ( 119 ) . و اين مدرسه را طرفى ديگر نيز هست كه باغچه و چاهاب و مبال است . اين طرف هم وسيع است . مدرّس حاليهء آنجا ، جنابان [ 496 f ] حاجى سيّد محمّد على كازرونى و حاجى ملّا محمّد تقى فسائى است كه نامشان سابقا برده شده ؛ همچنين جناب سيادت انتساب ، آقا سيّد على اكبر كربالى - زيد فضله العالى - كه عالمى است فقيه و

--> ( 1 ) . صدر المتألّهين ، ملّا صدراى شيرازى است ؛ فضل وى در حكمت ، بيرون از حيّز تقرير ماست و شرح حالش ، در اكثر كتب مسطور و مرقوم است ؛ تصنيفات بسيار دارد از جمله شرح بر اصول كافى ؛ ديگر ، شواهد ربوبيّه ؛ ديگر ، كتاب اسفار اربعه ؛ ديگر ، كتاب الهدايه ؛ ديگر ، شرح كلمة الاشراق ؛ ديگر ، حاشيه بر الهيات شفا و رساله‌هاى عديده . وفاتش در بصره حالگونى كه عازم حج بوده ، در سنهء 1050 هجرى .